12 Δεκεμβρίου 2017

Η Αγιά Σοφιά της καρδιάς μας…

Η Αγιά Σοφιά της καρδιάς μας…

Η Αγιά Σοφιά της καρδιάς μας…

agia_sofia

 

Το καμάρι της Ορθοδοξίας, χωρίς μιναρέδες και Αραβουργήματα! Με τον χρυσό σταυρό στην κορυφή του τρούλου! Το θαυμαστό επίτευγμα της Αρχιτεκτονικής, όπως θα έπρεπε να είναι: Ενας τόπος προσευχής κι όχι μουσείο εκμετάλλευσης των πιστών.

Ο μεγαλύτερος Ναός όλων των αιώνων. Ο πιο επιβλητικός! Ακλόνητος στη φθορά του χρόνου. Πηγή έμπνευσης θρύλων και ιερών παραδόσεων. Η Αγιά Σοφιά της Πόλης. Της Ορθοδοξίας. Της καρδιάς μας.

Η ακόλουθη έμμετρη προσέγγιση, προέκυψε ως παρόρμηση της στιγμής, μπροστά στη θέα της Αγιάς Σοφιάς όπως θα έπρεπε να είναι: Χωρίς να περιτριγυρίζεται από τα όρθια …σουβλιά (μιναρέδες) και χωρίς να αλλοιώνεται η μορφή της…

 

Με τις καμπάνες να ηχούν…

Στην Πόλη – στην Αγιά Σοφιά – ο νους μου ταξιδεύει!
Κλίνω το γόνυ ευλαβικά. Δέος λαμπρό με κυριεύει!

Τα μάτια μου άλλα θωρούν κι άλλα η καρδιά μου προσεγγίζει.
Θέλω να φύγω απ΄ το παρόν. Η πεθυμιά μου πίσω με γυρίζει.

Στα χρόνια του Ηράκλειου, ένας κι εγώ μέσα στο πλήθος,
Ολοι, το σχήμα του σταυρού χαράζοντας στο στήθος.
Μέσα στο κλάμα της χαράς, μια ψαλμωδία Θεία,
Να σκίζει τα ουράνια. Γλυκιά μυσταγωγία:

«Τη Υπερμάχω Στρατηγώ»…, πιστών ευχαριστήρια!
Με τις καμπάνες να ηχούν μεθυστικά εμβατήρια.

Οσο στον κόσμο αυτόν θα ζω, όσο θα αναπνέω,
ευλαβικά θα σκέπτομαι και πάντοτε θα λέω:
Αγιά Σοφιά, σαν σε θωρώ, ο νους απογειώνεται!
Κι αν μολυβένια ατμόσφαιρα ολόγυρα απλώνεται,

Αρκεί μια μόνο προσευχή, ν΄ αλλάξει το τοπίο,
να φύγουν τ΄ ακαλαίσθητα. Να τονισθεί το Θείο!!!

       Χρήστος Αρβανίτης

 

Related posts